Tematy prac magisterskich
M. (1982) . Psychologia fantazji : badania twórczej aktywności umysłowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Reykowski, J. (1977) . Z zagadnień psychologii motywacji. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.
Giambra, Tematy prac magisterskich M., T. D. Traynor (1978) . Depression and daydreaming: an analysis based on self-rating. Journal of Clinical Psychology, 1 (34), 14 – 25.
Aneks:
Zał.
Fantazje o zdarzeniach minionych pozostawały bez wpływu na samopoczucie. Człowiek jako istota rozumna, obdarzona niezwykłym fenomenem świadomości, poza szeroką gamą innych zachowań behawioralnych i psychicznych, dostępuje szczególnego i bardzo osobistego zjawiska, jakim jest zdolność do marzeń na jawie, fantazji. Doświadczenie potoczne daje nam ogólny obraz znaczenia tego pojęcia, podkreślając jego subtelność, a także ulotność i intrygujący charakter przeżycia.
Taki pogląd charakteryzował empiryzm, a także podejście psychologów asocjacyjnych. Jednakże od połowy XIX wieku zaczęto zwracać uwagę na zdolność do fantazjowania jako warunku koniecznego aktywności twórczej i to podejście, uwzględniające znaczenie nowości w marzeniu, pozostaje dziś bliższe znacznej większości psychologów. I tak Rozet (1982) definiuje wprost fantazje jako całą tę aktywność psychiczną, która nie może być sprowadzana jedynie do działalności odtwórczej, a więc produkt otrzymywany na wyjściu, nie jest jednoznaczny z tym, co mieliśmy na wejściu. Hostessa przyjemna niespodziewanie stwierdza smaczne kostki.
Fantazje o zdarzeniach minionych pozostawały bez wpływu na samopoczucie. Człowiek jako istota rozumna, obdarzona niezwykłym fenomenem świadomości, poza szeroką gamą innych zachowań behawioralnych i psychicznych, dostępuje szczególnego i bardzo osobistego zjawiska, jakim jest zdolność do marzeń na jawie, fantazji. Doświadczenie potoczne daje nam ogólny obraz znaczenia tego pojęcia, podkreślając jego subtelność, a także ulotność i intrygujący charakter przeżycia.
Taki pogląd charakteryzował empiryzm, a także podejście psychologów asocjacyjnych. Jednakże od połowy XIX wieku zaczęto zwracać uwagę na zdolność do fantazjowania jako warunku koniecznego aktywności twórczej i to podejście, uwzględniające znaczenie nowości w marzeniu, pozostaje dziś bliższe znacznej większości psychologów. I tak Rozet (1982) definiuje wprost fantazje jako całą tę aktywność psychiczną, która nie może być sprowadzana jedynie do działalności odtwórczej, a więc produkt otrzymywany na wyjściu, nie jest jednoznaczny z tym, co mieliśmy na wejściu. Hostessa przyjemna niespodziewanie stwierdza smaczne kostki.